Odkrywanie cudów El Fuerte de Samaipata
Położony we wschodnich podnóżach boliwijskich wzgórz AndesFuerte de Samaipata jest świadectwem wielowiekowej historii i kultury. Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w Santa Cruz, Boliwia, przyciąga turystów z całego świata. Zanurzmy się w bogatym gobelinie jego przeszłości i teraźniejszości.
Tygiel Kultur
El Fuerte de Samaipata, znane po prostu jako „El Fuerte”, prezentuje mieszankę trzech odrębnych kultur: Chanè, Incai hiszpańskiTen cud archeologiczny, położony niedaleko miasta Samaipata, to nie tylko fort ale także miejsce ceremonialne i mieszkalne. Jego początki sięgają Chanè, przed Inkami ludzie pochodzenia arawackiego. Później, Inków rozszerzyli się na ten obszar, a za nimi podążyli hiszpańscy kolonizatorzy.
Strona o wielu zastosowaniach
Mimo że Samaipata była uznawana za fort, pełniła wiele funkcji. Była ośrodkiem religijnym, ceremonialnym i mieszkalnym. Jej budowę rozpoczęto od Chanè, którą później rozbudowali Inkowie pod koniec XIV lub na początku XV wieku. Miejsce to jest świadectwem najazdów Guarani. wojownicy którzy osiedlili się i dominowali w regionie nawet w czasach kolonizacji hiszpańskiej.
Wpływ Inków
Około roku 300 n.e. Chanè zaczęli kształtować wielką skałę, która stała się centrum ceremonialnym. Pod koniec XIV wieku Inkowiepod rządami Tupaca Yupanqui, włączyło Samaipatę do swojego imperium. Założyli go jako centrum administracyjne, ceremonialne i religijne. Chroniona przez odległe fortece Samaipata była jednym z najbardziej odizolowanych obszarów imperium.
Hiszpański podbój i porzucenie
W XVII wieku hiszpański kronikarz Diego Felipe de Alcaya szczegółowo opisał, w jaki sposób Inkowie rozszerzyli się na Samaipata. Napotkali opór ze strony Guarani, którzy ostatecznie osiedlili się w okolicy. Hiszpanie zbudowali osadę w Samaipata, w której nadal widoczne są pozostałości arabskiej architektury andaluzyjskiej. Jednak w 17 roku przenieśli się do pobliskiej doliny, zakładając miasto Samaipata.
Eksploracja witryny
El Fuerte zajmuje około 20 hektarów, podzielonych na sektory ceremonialny i mieszkalny. Północny sektor ceremonialny obejmuje dużą skałę z rzeźbami, w tym kształtami geometrycznymi i figurami zwierząt. Co godne uwagi, „coro de los sacerdotes” lub „chór kapłanów” obejmuje 18 nisz wyrzeźbionych w skale, prawdopodobnie dla kapłanów lub ceremonialnych magazynów.
Południowy sektor mieszkaniowy prawdopodobnie służył jako Inków stolica prowincji. Obejmuje duży trapezoidalny plac graniczy z „kallanka”, znaczącym prostokątnym budynkiem przeznaczonym do spotkań publicznych. Na terenie znajduje się również Acllahuasi, klasztor dla wybranych kobiet, które uczestniczyły w ceremoniach i tkactwie.
Ochrona i dostęp
Aby chronić ten historyczny skarb, obszar wewnętrzny jest odgrodzony kordonem ze względu na zniszczenia spowodowane przez zwiedzających i erozję. Jednak większość z nich pozostaje dostępna. Z pobliskiej Samaipaty kursują autobusy, co ułatwia zwiedzanie. Witryna jest pod opieką Stonewatch, organizacji non-profit zajmującej się ochroną przyrody sztuka naskalna.
Wniosek
El Fuerte de Samaipata to coś więcej niż tylko ruiny; to podróż przez historię. Odzwierciedla zbieg różnych kultur, strategiczne znaczenie kultury Imperium Inkóworaz odporność hiszpańskich kolonizatorów. Odwiedzenie tej strony daje wgląd w różnorodną i bogatą historię Boliwii.
Źródła
Neural Pathways to kolektyw doświadczonych ekspertów i badaczy, których głęboką pasją jest rozwikłanie zagadek starożytnej historii i artefaktów. Dzięki bogatemu doświadczeniu zdobytemu na przestrzeni dziesięcioleci Neural Pathways ugruntowało swoją pozycję wiodącego głosu w dziedzinie badań i interpretacji archeologicznych.
