Stanowisko archeologiczne Cutzamala i projekt Oztuma-Cutzamala: odsłonięcie granicy Azteków i Tarasków
Stanowisko archeologiczne Cutzamala, położone w północnej części Guerrero region Meksyk, stał się ważnym punktem zainteresowania dla zrozumienia dynamiki okresu postklasycznego w Mesoamerican chronologia. Okres ten, naznaczony intensywnym konfliktem między Purepecha (Tarascan) stan i Imperium Azteków, widział Cutzamalę jako strategiczną placówkę garnizonową. Źródła etnohistoryczne, w tym Relaciones geográficas, ujawniają, że stacjonowało tu do dziesięciu tysięcy wojowników Purépecha, co podkreśla militarne znaczenie tego miejsca w okresie sporów terytorialnych.
Projekt Oztuma-Cutzamala (POC), kompleksowe badanie terenowe obejmujące 125 stanowisk archeologicznych na obszarze 1500 km kw., miało na celu zbadanie zmilitaryzowanej granicy istniejącej od około 1460 r. n.e. do 1521 r. n.e. Granica ta, wyznaczona przez współczesne państwa Michoacán, Meksyk i Guerrero, było polem bitwy dla Aztek i imperia Tarascan, co dokumentują różne źródła, w tym Durán (1994) i Stanisławski (1947). Celem projektu było zrozumienie wpływu tego imperialnego konfliktu na lokalną ludność, w szczególności na rdzenne społeczności Cuitlateca i Chontal, a także zbadanie struktury organizacyjnej pogranicza w kontekście imperializmu.
Strategiczne znaczenie korytarza Oztuma-Cutzamala, poza korzyściami ekonomicznymi, takimi jak handel i daniny, miało kluczowe znaczenie dla utrzymania granic politycznych między Azteków i państwa Taraskańskie. Głównym celem POC było zidentyfikowanie głównych miejsc związanych z tymi imperiami i ocena ich roli w szerszej konfrontacji imperialnej. Obejmowało to diachroniczne badanie regionalnych wzorców osadnictwa w celu zaobserwowania zmian w okresie późnego postklasycznego, szczególnie w odpowiedzi na reperkusje wojny dla lokalnej populacji.
Źródła etnohistoryczne, choć bezcenne, mają nieodłączne uprzedzenia i ograniczenia. PKOl wykorzystywał zatem dane archeologiczne jako niezależne źródło informacji, pozwalające na krytyczną ocenę przekazów historycznych poprzez analizę pozostałości materialnych. Podejście to ułatwiło szczegółowe zrozumienie wpływu wojny aztecko-taraskiej na rdzennych mieszkańców Chontal i Cuitlateca, a także imperialnej organizacji granicy.
Ustalenia projektu, oparte na badaniu 125 stanowisk archeologicznych i analizie 12,926 5,097 fragmentów ceramiki, 3 kawałków obsydianu i innych artefaktów, dają wgląd w kształt granicy Azteków i Tarasu oraz wpływ imperializmu i militaryzmu na lokalną ludność . Rozmieszczenie artefaktów, takich jak obsydian Ucareo i Pachuca oraz różnego rodzaju zdobiona ceramika, ujawniło podziały etniczne i polityczne na pograniczu późnopostklasycznym. Godnym uwagi odkryciem był mur o długości XNUMX km na ziemi niczyjej pomiędzy kontrolowaną przez Tarascan granią a linią ufortyfikowaną Azteków, co sugeruje, że Chontal próbował bronić ważnych terenów rolniczych.
Zintegrowanie danych archeologicznych i etnohistorycznych przez POC znacząco przyczyniło się do zrozumienia zmieniającej się dynamiki politycznej w prowincji Oztuma między 1470 a 1600 rokiem n.e. Przyszłe badania powinny mieć na celu dokładniejsze zdefiniowanie kultury materialnej Cuitlateca i wpływów Imperium Tarascan w regionie, a także przeprowadzenie ukierunkowanych badań i wykopalisk w celu doprecyzowania chronologii stanowisk dotkniętych militaryzacją imperialną.
Podsumowując, projekt Oztuma-Cutzamala rzucił światło na złożone wzajemne oddziaływanie ambicji imperialnych, reakcji lokalnych i materialnych przejawów konfliktu na granicy Azteków i Tarasków. Badania te nie tylko pogłębiają naszą wiedzę na temat postklasyki Mezoameryka ale także podkreśla wartość podejścia interdyscyplinarnego w badaniach archeologicznych.
Źródła:
FAMSI
Uwaga: w wyniku moich badań nie znalazłem żadnych obrazów witryny. Jeśli masz zdjęcia, skontaktuj się z nami, a my zaktualizujemy post.




